“മറവി മനുഷ്യരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സാംസ്‌കാരികമായ മരണമാണ്. ഒരു വ്യക്തി, ചരിത്രത്തിലുള്ള സ്വന്തം സ്ഥാനം വിസ്മരിക്കുമ്പോഴാണ് അരാഷ്ട്രീയവാദിയായി സ്വന്തം കാലത്തിന്‍റെ നടുവിൽനിന്നും പരിണാമത്തിന്റെ ഏതോ പിൻപടവുകളിലേക്ക് വഴുക്കിവീഴുന്നത്. മറവികൾക്കെതിരെ തഴച്ചു വളരുന്ന ഓർമകളുടെ പച്ചപ്പുകൾകൊണ്ട് സമൃദ്ധമാണ് സുധീഷിന്‍റെ ഭാവനാലോകം. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കഥകളധികവും ആവേശകരമായ ആഹ്വാനങ്ങൾ മുഴക്കുന്നതിലല്ല. മറിച്ച് തീവ്രമായ ഉഴുതുമറിക്കലുകൾക്കുള്ള ഊർജ്ജം ഉൽപാദിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലാണ് വ്യാപൃതമായിരിക്കുന്നത്." -കെ.ഇ.എൻ. എഴുത്തിന്‍റെ അൻപതാണ്ട് പിന്നിടുന്ന വി. ആർ. സുധീഷിന്റെ പുതുമയാർന്ന ഒരു സമാഹാരം.

സൂര്യാഗോപിയുടെ കഥകളിൽ സാധാരണ സ്ത്രീകഥകളിൽ കാണുന്നതുപോലെ ലോലമായ അനുഭവതലമോ, സൗമ്യതയുടെ ഇളംകാറ്റോ, സ്നേഹത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള അടക്കിയ കരച്ചിലുകളോ പരിഭവങ്ങളോ പ്രതീക്ഷിക്കരുത്. മനുഷ്യരെ നേർക്കുനേർ നിന്നു നിരീക്ഷിച്ച് ഉയിരിന്റെ ഉയിരുതേടി സഞ്ചരിക്കുന്ന കഥാകാരി കാണുന്നതിലേറെയും ഇരുണ്ട ലോകങ്ങളാണ്. അതിനെ സത്യസന്ധമായി പറയുകയാണ് തന്റെ ദൗത്യം എന്നവർ കരുതുന്നു. ആ ദർശനം മികച്ച കലയായി മാറുകയാണ്, ഈ കഥകളിലും : രേഖ കെ.