Chinthavishtayaya Seetha

'ആയിര'മായിഷ'മാരിൽ പുകയുന്ന തീയല ചൂടും വെളിച്ചവും വീശവേ ഈ യുഗത്തിന്റെ വിരൽത്തുമ്പു ഭാവിതൻ മായാത്ത രക്തക്കുറിപ്പെഴുതീടവേ നാളയെ നോക്കി വരണ്ടൊരെൻ ചുണ്ടിനാൽ ചൂളംവിളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണു ഞാൻ' എന്ന് 'ആയിഷ'യെ കാലത്തിനു മുൻപിൽ നിർത്തി കവി പാടുമ്പോൾ മനുഷ്യാവസ്ഥയുടെ മണ്ണടരുകളിൽ നിന്ന് പുതിയൊരു വെളിച്ചം പ്രഭവം കൊള്ളുന്നു.

ബാഷ്പബിന്ദുക്കളും സങ്കല്പസൗഗന്ധികങ്ങളും ആനന്ദാതിരേകമായി പെയ്തിറങ്ങുന്ന മലയാളകവിതയുടെ സ്വരവ്യഞ്ജനശില്പമാണ് ചങ്ങമ്പുഴക്കവിത. സ്വരരാഗസുധയിലെത്തുമ്പോള്‍ ചങ്ങമ്പുഴയുടെ കാവ്യനര്‍ത്തകി മതിമോഹനശുഭനര്‍ത്തനം തുടരുന്നു.

കാലത്തിന്‍റെ മഹാപ്രയാണരഥച- ക്രങ്ങള്‍ക്കധര്‍മ്മച്ചതു- പ്പാലന്യൂനഗതിക്കു വിഘ്നമണുവും നേരിട്ടിടായ് വാനിവന്‍ വേലപ്പെട്ടു മദീയഭാമിനിയൊടൊ,- ത്താ വശ്യരൂപം മറ- ഞ്ഞാലംബം ഹൃദിയറ്റു ഞാന്‍,- ഇതുവിധം നിര്‍വൃത്തിയിന്നാര്‍ന്നിടും. ചിന്താവിഷ്ടയായ സീതയുടെ ഓജോമയമായ പൂരണമായി പ്രശോഭിക്കുന്ന മുഗ്ദ്ധഛന്ദസ്സാര്‍ന്ന കാവ്യം. ഡോ. എം ലീലാവതിയുടെ പ്രൗഢോജ്ജ്വലമായ ആമുഖം.