രണ്ടുമൂന്നാഴ്ചത്തെ വായനയില്ലാക്കാലത്തിനു ശേഷം ഒരു ശനിയാഴ്ച രാത്രിയാണ് പുലർവെട്ടം വായിക്കാനെടുത്തത്. പാതിരാത്രി കഴിഞ്ഞിട്ടും ഉണർന്നിരുന്നു വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പലപ്പോഴും, ഈ പുസ്തകത്താളുകളിൽ നിന്നു വന്ന് ബോബി ജോസ് കട്ടികാട് എന്റെ ദൈനംദിന സന്തോഷക്കുറവുകളോട് സംസാരിച്ചു.
അര നൂറ്റാണ്ടിനിപ്പുറവും മഹാകവി ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പിന്റെ ആ പഴയ കത്തിലെ ആശയങ്ങൾ പുതുതായി നിൽക്കുന്നു. ആ കാലത്തെ എഴുത്തുകാരുടെ സാഹിത്യ സംസ്കാരം ഇതിൽ നിന്നും വായിച്ചെടുക്കാം. നമ്മുടെ പുതിയകാല എഴുത്തുകാരൊക്കെ മുമ്പേ നടന്നവർ എങ്ങനെയാണ് കാര്യങ്ങളെ വിലയിരുത്തിയത് എന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.
ചിത്രകലയെ സംബന്ധിച്ചും ജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ചുമുള്ള കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ലളിതമായി വാക്കുകൾ കൊണ്ടു വരച്ചിടുന്നു നമ്പൂതിരി എൻ ഇ സുധീറിനൊപ്പം രചിച്ച ‘ഇന്നലെ’യിൽ. ഒറ്റയിരുപ്പിലെ വായന എനിക്കിഷ്ടമല്ല. എന്നിട്ടും വാക്കുകളിൽ, അക്ഷരങ്ങളിൽ വരച്ചിട്ട ‘നമ്പൂതിരി’ജീവിതം വായിച്ചിരുന്നു പോയി. ഇന്നു രാവിലെ കിട്ടിയ പുസ്തകം ഇതാ ഞാൻ വായിച്ചെഴുന്നേൽക്കുന്നു!
പുസ്തകത്തിൽ രമ്യ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “യാത്രകളിൽ കണ്ടുമുട്ടുന്ന ചില മനുഷ്യർ നമുക്കൊപ്പം പോരുന്നു, നമ്മൾ പോലുമറിയാതെ.” അങ്ങനെ കൂടെപ്പോന്ന മനുഷ്യർ അനുഭവങ്ങളായി നിറയുകയാണ് ഈ പുസ്തകത്തിൽ. മനുഷ്യൻ എന്ന മഹത്തായ പദത്തിന്റെ ആത്മസത്തിയിലേക്കുള്ള പടവുകളിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാരമാണ് ഈ കൃതി നൽകുന്ന വായനാനുഭവം.
“എനിക്ക് അഞ്ച് ആൺമക്കളാണ്. അവരെ ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും വളർത്തും. നിങ്ങളാരും തോൽപ്പിച്ചാൽ ഞാൻ തോൽക്കില്ല. ദൈവം തോൽപ്പിച്ചാലേ തോൽക്കൂ.” ഇതായിരുന്നു ടീച്ചറുടെ അമ്മയുടെ ഉറച്ച നിലപാട്. അവരതിൽ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്തോ കാരണം കൊണ്ട് ലീലാവതി ടീച്ചറിനെയും ആ അമ്മ ആണാക്കി!
എം ടി വാസുദേവൻ നായരുടെ വാക്കുകൾ കടമെടുത്തു പറയുകയാണെങ്കിൽ ‘ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സിദ്ധി’യായ നമ്പൂതിരിയുടെ വരയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങളിലൂടെയുള്ള അടയാളപ്പെടുത്തൽ – അതാണ് നമ്പൂതിരിയുടെ ‘ഇന്നലെ’ എന്ന പുസ്തകം. മലയാള സാഹിത്യത്തിന് ഈ പുസ്തകം ഒരു മുതൽക്കൂട്ട് തന്നെയാണ്.
